من دلم مي خواهد خانه ای داشته باشم پر دوست، كنج هر ديوارش دوستهايم بنشينند آرام، گل بگو گل بشنو، هر كسی مي خواهد وارد خانه پرعشق و صفايم گردد يك سبد بوی گل سرخ به من هديه دهد. شرط وارد شدنش، شست و شوی دلهاست، شرط آن داشتن يك دل بی رنگ و رياست.
بر درش برگ گلـي مي كوبم ، روي آن با قلم سبز بهار مي نويسم (ای يار خانه ی ما اينجاست) ، تا كه سهراب نپرسد ديگر خانه دوست كجاست؟

من دلم مي خواهد خانه ای داشته باشم پر دوست، كنج هر ديوارش دوستهايم بنشينند آرام، گل بگو گل بشنو، هر كسی مي خواهد وارد خانه پرعشق و صفايم گردد يك سبد بوی گل سرخ به من هديه دهد. شرط وارد شدنش، شست و شوی دلهاست، شرط آن داشتن يك دل بی رنگ و رياست.
بر درش برگ گلـي مي كوبم ، روي آن با قلم سبز بهار مي نويسم (ای يار خانه ی ما اينجاست) ، تا كه سهراب نپرسد ديگر خانه دوست كجاست؟

ای چشم تو بیمار ، گرفتار ، گرفتار
برخیز چه پیشامده این بار علمدار

گیریم که دست و علم و مشک بیفتد
برخیز فدای سرت انگار نه انگار

گویند که چون میگذرد، هیچ غمی نیست
اما که به وَاللّه، همین درد کمی نیست...

یڪ روز همیڹ شخص که در بند تو افتاد

آواره ی آواره ی آواره ی مـن بـود

فرشته_خدابنـده

توبه کردم که دگر شعر نگویم ز فراق

این دل توبه شکن با غم عشقت چه کند؟

پروانه حسینی

من اگر برایٖ سیبی، ز بهشت رانده گشتم

به هوای سیبت اکنون، به بهشت دیگر آیم

دلم به غارت بوس از لب ِتو مشتاق است

چو طفل شوخ که مایل بود به چیدن گل

وحشت ما کم نگردد ز اجتماع دوستان

چون الف با هر چه پیوندیم تنهاییم ما

پنجشنبه پانزدهم تیر ۱۳۹۶

---

چهارشنبه هفتم تیر ۱۳۹۶

---

من دلم مي خواهد خانه ای داشته باشم پر دوست، كنج هر ديوارش دوستهايم بنشينند آرام، گل بگو گل بشنو، هر كسی مي خواهد وارد خانه پرعشق و صفايم گردد يك سبد بوی گل سرخ به من هديه دهد. شرط وارد شدنش، شست و شوی دلهاست، شرط آن داشتن يك دل بی رنگ و رياست.
بر درش برگ گلـي مي كوبم ، روي آن با قلم سبز بهار مي نويسم (ای يار خانه ی ما اينجاست) ، تا كه سهراب نپرسد ديگر خانه دوست كجاست؟

من دلم مي خواهد خانه ای داشته باشم پر دوست، كنج هر ديوارش دوستهايم بنشينند آرام، گل بگو گل بشنو، هر كسی مي خواهد وارد خانه پرعشق و صفايم گردد يك سبد بوی گل سرخ به من هديه دهد. شرط وارد شدنش، شست و شوی دلهاست، شرط آن داشتن يك دل بی رنگ و رياست.
بر درش برگ گلـي مي كوبم ، روي آن با قلم سبز بهار مي نويسم (ای يار خانه ی ما اينجاست) ، تا كه سهراب نپرسد ديگر خانه دوست كجاست؟

من دلم مي خواهد خانه ای داشته باشم پر دوست، كنج هر ديوارش دوستهايم بنشينند آرام، گل بگو گل بشنو، هر كسی مي خواهد وارد خانه پرعشق و صفايم گردد يك سبد بوی گل سرخ به من هديه دهد. شرط وارد شدنش، شست و شوی دلهاست، شرط آن داشتن يك دل بی رنگ و رياست.
بر درش برگ گلـي مي كوبم ، روي آن با قلم سبز بهار مي نويسم (ای يار خانه ی ما اينجاست) ، تا كه سهراب نپرسد ديگر خانه دوست كجاست؟